MotoPort Hengelo

Ma Gesloten
Di t/m vr 09.00 - 18.00u
Do koopavond 09.00 - 21.00u*
Za 09.00 - 17.00u

* Koopavond van 1 maart tot 31 oktober

Enschedesestraat 210
7552 CL Hengelo
Tel: 074 243 83 76

Klik hier voor:
E-mail - Activiteiten - Verhuur

MotoPort Hengelo

Ma Gesloten
Di t/m vr 09.00 - 18.00u
Do koopavond 09.00 - 21.00u*
Za 09.00 - 17.00u

* Koopavond van 1 maart tot 31 oktober

Enschedesestraat 210
7552 CL Hengelo
Tel: 074 243 83 76

Klik hier voor:
E-mail - Activiteiten - Verhuur

Dealerschappen:


Ontvang de nieuwsbrief

We sturen je 2 keer per maand handige tips en interessante acties .

Aanmelden voor de nieuwsbrief

 

Column 12

En route

Shell -en Michelinkaarten zijn passé. We pakken een GPS mee. Een paar avonden om de route in te kloppen. De reis vast met Google Earth en Google Street View maken. GSM en creditcard in de binnenzak. GPS op zijn stuurklem en aanzetten. “Verlaat het tuinpad en ga rechts af. En doe je gulp dicht”. Het mooie van zo’n voorgeprogrammeerde reis is dat je alle tijd hebt om je met het rijden bezig te houden. Dat het gefluister in je oor wat afbreuk doet aan het gevoel van het reizen? Ach. Op de tweede dag raakte een van de kompaans de roedel kwijt op een hectisch verkeersplein. Net daarvoor hadden de reizigers nog geconcludeerd dat ze conform de digitale planning om zes uur bij hun gereserveerde hotelletje zouden zijn. Er werd bleu tooth contact gemaakt met het verloren schaap. Dat schaap blaatte blij dat er niks aan de hand was, dat zijn GSM accu bijna leeg was en dat hij tegen over een terrasje stond waar hij een rode wijn zou doen. “Jullie zien me wel verschijnen”. Toen de verloren zoon weer op pad ging merkte hij dat hij zijn GPS geplet had tussen zijn buddy en zijn frame. Hij gokte op zijn goede gesternte en ging op het gevoel zijn maats achterna. Wij mannen moeten niet te veel op ons gevoel doen. Het plaatsnamenlijstje zat toch niet zo goed in zijn geheugen Terwijl het al stevig begon te schemeren stopte hij inmiddels zwetend van de stress. Het benzine waarschuwingslampje knipoogde samenzweerderig naar hem. Vlak voor hem schoot een wild zwijn over het smalle weggetje. Hij probeerde zijn vrienden te bellen, maar had niet voldoende bereik. Hij besloot weer te gaan rijden. Kwam in een gehucht met een gesloten  tankstation en belde aan bij het huis er achter. Hij kocht een volle tank benzine tegen een woekerprijs. Het slangenmens was blijkens niet van zin om naar zijn smeekbede over routes, vrienden en hotelletjes te luisteren. Moedeloos ging hij op pad, koersend op de maan. In een bocht werd hij bijna van de weg gereden door een blije bende jeugdigen in een oude FIAT. Het was intussen serieus donker en het wegenstelsel bleef hoogst rustiek en zonder wegaanduidingen. In de verte zag hij lichten. Die verdwenen weer achter de bomen op een heuvel en bleven verder onvindbaar. Het huilen stond hem nader dan het lachen. Op een kruising werd hij opeens bijna verblind. Vanaf het dak van een auto prikte de chauffeur met een draaibare verstraler in zijn gezicht. De lampenier en zijn maat bleken gendarmes te zijn. Ze reden voor hem uit en wezen hem toen hoe verder te rijden. Het weerzien was emotioneel. Om drie uur ’s nachts dook de verloren zoon fysiek en geestelijk uitgeput en stevig aangeschoten in zijn mandje. Het werd overigens toch nog een leuke trip. En het leermoment?   Nooit weggaan zonder echt papieren kaart of geprinte routebeschrijving? Welnee! Wanneer denk je dat we leven? De volgende keer moet er gewoon een reserve GPS mee!

 

Eerder verschenen:

Column 1

Column 2

Column 3

Column 4

Column 5

Column 6

Column 7

Column 8

Column 9

Column 10

Column 11

Column 12